ACOJE ONLINE COMMUNITY

iilan na lang teacher nong panahon ko at di ko makakalimutan ang aking Diary na ugat ng di pagkakaunawaan sa mga teachers and my classmates. medyo popular ako sa batch namin kc iilan na nga lang kami at kung bakit pati diary ko ay pinakialaman ng lahat at pati na mga guro na dapat ay sa adviser ko lang.may mga nasulat kc ako doon na saloobin ko tungkol sa dalawang teacher na sobrang tamad at halos d na nagtuturo sorry pero patay na yong isa at yong isa ay nagtuturo pa rin till now and i hope nag improve sya kc kawawa mga estudyante lalo pat english ang major nya. halos eexclude nila ako sa klase nila noon at lantarang pinapahiya at tinatakot.pareho pa silang may anak na lalaki sa batch ko kaya halos mapagkaisahan ako during there class buti na lang at the rest of the teachers ay in favor sa akin lalo na ang aking adviser at c mrs publico.sumapit na ang graduation na di pa namin naayos ng gap between me and the said teacher pero ok lang at pinirmahan naman nila ang clearance ko.at di nagtagal e nabalitaan ko na lang na patay na ung isa at sana ung isang nagtuturo pa rin till now ay magising na pero sabi nung sumunod sa aming batch e ganun pa rin daw sa kanila.pagpasok mo sa room nya ay answer activity 1 to sawa sa libro.kopyahan pa at pag magchek ay d nya binabasa,kinikilala lang ang pangalan at dun ibabase ang score.grabe pero ala na sa akin yun basta sana lang ay binago na nya un kc kawawa ang mga estudyante.regards to all the acojenian teachers

jan, sino teacher na namatay?

hahaha emma di na binanggit ni janice dahil nga sa diary pero ako na ang sasagot, medyo may katagalan na ring namayapa si Madam Julieta Catubig, comment ko naman po sa diary ng kapated kong si janice controversy talaga at umabot pa itong usapang ito sa Baguio, nagkaroon talaga ng malaking problema kc pinilit syang ilaglag dahil kahit papaano nasa honorable list si janice, so noong biglang nag karoon sya ng line of 7 na di naman deserving sa kanya, don kami nagdecide na mag reklamo kahit saan kami dalhin ng usaping ito, pero naayos naman nila sa tulong din ng ibang guro at mga kaibigan, so minsan talaga napaka sakit tanggapin kung ano ung katotohanan.

to our brother and sister ariel and janice. sorry that it happens to you janice, sometimes people make mistakes as we do to ourselves and that mistakes serves us lesson. i know your anger but consider these....our late teacher Mrs. Catubig was our adviser during our first year of secondary. she's been very nice to us and considerable. she has the right to scold us if we do wrong, they said she has a favorite stude but i don't believe it. (calling Rev. Brando Wallang) yeah, they said (Father)Brando was her pet but why she gave him low grades? During the competition of Brian, Deborah and Arlyn, I think she's only fair enough observing and doing her part as a teacher. (Doc. Debs wala ka namang hinanakit kay madam Julieta di ba?) Madam J is also a witty person, she get along with with her students when they share jokes. At least I had a happy memory of her.

"there is no permanent things in these world except change"
maybe in your generation shes fair,just and teaches well but im sorry to tell that in my generation that was the worst part ever,lots of changes.........worse changes but i guess only inside the school campus.if only u belong in my batch then you'll be aware of what im talking and you'll say the same thing.but unfortunately the topic is in peace so in fairness shes good as a person and a good mother coz during our district contest she accommodate us in there house,ride in there jeep.i even tried going into there house and have lunch,play cards.anyway thanks for that experience. by the way his son is a good friend of mine[i dont mean to offend u ryan] although past is past.what happens in the past is a lesson and inspiration to strive for the future.

"dont focus on what you lost but on what remains,
dont focus on the failures but on the lessons learned."

ingatz

tama ka dyan ading Janice.
Sad to know that madam juling is wala na. Sa unang obserbasyon, masungit at terror daw si madam pero sa experience ko, mabait siya at parang nanay ko rin.
palibhasa siguro pareho kaming ilocano kaya nagkakaintindihan. everytime na nagagalit siya, nakikita kong nanay ko....yun lang.
Kaya ading...tama ka, nakaraan na yun.
regards.

my immediate reaction nang nakita ko si madam satty sa pics na posted ni dickong, masaya ako......isa kasi si madam satty sa mga paborito ko. Nasasabi ko rin mga personal kong problema sa kanya noon na kagaya ng isang nanay. Di ko akalain nandun pa pala siya sa Acoje. Nabigay ni Doc Debz yung number niya pero di ko pa siya natawagan. isang araw, ide-dedicate ko buong 300 load ko para makausap siya hehehe.

Isa lang ang unang pumasok sa isipan ko.....ano kaya magbigay tayo ng konting essay tungkol sa isang teacher? Paging Ms. Floridel, ano kaya i-feature ninyo sa isang documentary film ang mga teacher sa Acoje?

Their sacrifices, their dedication, mababait sila........sana man lang makumusta natin sila kahit minsan. majority sa atin, nagsi-alisan sa acoje dahil sa crisis at humanap ng pagkakataon sa ibang lugar. Pero andun pa din sila.....naisip ko, kung gaya rin natin silang nagsi-alisan paano na mga ad-ading natin dun?
Gaya ng nangyari kay madam juling.....kay madam elisa bactadan.......ni hindi man lang natin nakumusta man lang bago sila pumanaw.

yeah, tama si kuya Bong. Pwede naman siguro nating maipasok yan sa telebisyon kasi anjan na si Floridel na pwede nating back up at si........uuhhhh...i forgot her name.....missss....sa palengke dati nakatira.......kalinya nina Ramos, Reytiran, harap ng....aha...si Miss Sagun....Leah ba yun, di ko sure ang name nya...naging achor sya ng late news noon sa GMA (ata yun).
Kaya Kuya Bong umpisahan mo na at least madugtungan namin (kung may maidudugtong). alam ko naman magaling ka diyan eh......

Si maritess sagun yun emmz, siya si Friday Sagun ngayon, kung di ako nagkakamali sa GMA na siya.
I am in the process of writing some articles tungkol sa mga teachers natin sa acoje....di ko pa natatapos.
So keep on posting......sa mga kapitbahay natin diyan.......halina kayo........

ahhhh,,,oo si Maritess nga pala. natatawa lang ako, puro ata tayo may mga corrections ngayon ah....
kuya Bong di ba pwedeng instead mga teachers natin eh the whole Acoje na lang ang iducu (dokyu) natin?

emmz, pag tungkol sa Acoje in general......wala tayo maidadagdag pa sa kaalaman nina Admin at dickong. Tingnan mo mga research materials ng mga iyan, kung sa pictures eh merong NOON at NGAYON.
palagay ko yung mga me konting naitatago diyan na Acoje info, sana mai-post na rin nila.
malaki ang nagawa ng na-post ni admin about Acoje story by Osborn, kumpara sa nalalaman ko bago ko nabasa yun e nasa 15% lang pala ang alam ko tungkol sa Acoje.
anyway......good work para kay Admin at sa mga pics ni dickong. Saludo ako sa inyo.
di man ako nakakapag-post, monday to friday at every 7:00am-8:am, 12:00nn to 1:00pm, then 5:00pm to 6:00pm ko binibisita ang blogsite.....
teka...teka...puro breaktime yun ah........ok tama kayo at yung 5 to 6pm naman eh patago...hehehehe. mahirap nang masita noh....
Regards to all.

Mga kabagis,
I grew up in Acoje and study there from kinder and graduated batch 1981. i love ACOJE,,,,,,
Regards

:D

Hmm... I'm not that curious to know such things then. Hahaha. We left Acoje when I was in Grade 4 (1994). Well, bias is everywhere. But I think even if you're a Staff or Teacher's son/daughter but you cannot perform well in school (I think as early as kindergarten, performance of a child is already evident, not only on how he/she scores on quizzes or exams but also on how he/she interacts with the people around.), you can never make it to the honor roll. Still, there is this STAFF or TEACHER factor, for they have the power over your grades.

Well, its just my humble opinion.

Like us living in a bunkhouse is different from others living in a staff house. I mean they have all what they can have while the one like us living in a bunkhouse is just what we have, living in a bunkhouse only eat fresh vegetable not to mentioned sometimes we eat pork or beef or LONGANISA after all living in a bunkhouse is much more happier than having frends living in staff house u know y? kasi diba nakakaout place ka kapag ang kasama mo eh yung nakatira sa staff house kasi parang iba ang stadu ng buhay nila. Tapos diba kapag sa bunkhouse ka lang nakatira di ka nila pinapansin diba? But for me im proud living in a nice and comfy bunkhouse, i know i may not get along with the what we call "marangyang buhay" pero we are much more happier living with the same category kasi all of them are your friends. Yung iba nga kapag nakatira sa staff house ginagawa ka pang utusan diba? i mean itchapwera ka kasi you're in a low class kung baga, i dont mean anything about this okey. At least i contribute how to define living in a bunkhouse and staff house.

When you are the daughter or son of your co-teachers, rely on it, when graduation comes, all of them have gifts, from their co-teachers din, samantalang ikaw na hindi anak ng teacher wala kang regalo diba?

ssshhhhh.......bato bato sa langit tamaan huwag magalit......mga kabunk house......he he he baka may magalit sa atin....
at least si kuya bong taga bunk house eh validictorian pa rin....kapatid ko (sabi nila) dapat daw sya ang validictorian pero bat naging salutatorian...? taga bunk house kaseeeee.......ha ha ha ....
well,,,,,sa ating mga kaibigan diyan huwag po kayong magagalit....nag rereminice lang po kami....peace to you all....

Magtatanong lang po. Hindi ko po kasi alam kung saan-saan ba ang mga bunkhouses at saan-saan naman ang mga staff houses kasi nga sobrang bata ko pa noon nang umalis kami ng acoje. Yun po bang tinirhan namin dati sa Section 5 ay bunkhouse? If it was indeed, then I'm proud to have lived in such place. Very proud indeed.

Sa bunkhouse rin po kami nakatira and i just want to voice my observation...

I think, priviledge ng mga anak ng staffs or teachers ang magkaroon ng mas maluwag na pamumuhay dahil staff or anak sila ng teachers.

Tulad ninuman sa atin ngayon, nagsikap rin ang mga magulang nila noon para malagay sa ganong estado sa buhay. Kaya naman siguro nabibigyan nila ng panahon ang mag-aral, maging handa lagi sa klase at eventually magkaroon ng honors. Hindi katulad ng karamihan natin sa bunkhouse dahil kailangan nating tumulong sa mga gawaing bahay at tumulong sa mga magulang sa paghahanapbuhay. Dahil dito ay nasasakop ang panahon natin upang hindi mabigyan ng atensiyon ang pag-aaral, gumawa ng mga assignment at projects.

On the brighter side, mayroon rin mga deserving na taga bunk house at kasama naman sila sa honor role kundi man naging topnotcher ng klase . Mayroon rin namang taga staffs who humble themselves to the majority. So I think, those who deserves to be honored were given their due sa Acoje.

Ang aking nilathala ay personal na obserbasyon lamang at wala pong nais panigan.

Bilib talaga ako sa iyo karrubang Shrek kahit na you live in FAR FAR AWAY PLACE ay malawak ang iyong pangunawa.
I WANT TO BE LIKE YOU WHEN I GROW UP...HEHEHEH.

MABUHAY ANG MGA TAGA BUNKHOUSE....